حبيب الله الهاشمي الخوئي

24

منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة

وتوقع القرب من اللَّه تعالى بغير طاعة ، وانتظار زرع الجنّة ببذر النّار وطلب دار المطيعين بالمعاصي وانتظار الجزاء بغير عمل والتمنّى على اللَّه مع الافراط والتجرّي . ترجو النّجاة ولم تسلك مسالكها إنّ السّفينة لا تجري على اليبس الترجمة وبدانيد اى مردمان كه عبور شما بر صراط است وبر محلَّهاى لغزش اوست وخوفهاى لغزيدن اوست وهولهاى مكرر اوست ، پس بپرهيزيد از خدا همچو پرهيز نمودن شخصي كه مشغول نمايد تفكر در معارف حقه قلب أو را ، وبر تعب اندازد ترس خدا بدن أو را ، وبيدار گردانيده باشد عبادت شب خواب اندك أو را ، وتشنه ساخته باشد رجاء بخدا روزهاى گرم أو را . مانع شده باشد زهد از شهوت آن وسرعت نمايد ذكر بزبان آن ، ومقدم بدارد خوف را بجهة امن از عقوبت ، وكناره جوئى كند از چيزهائى كه شاغلست از راه روشن هدايت ، وسلوك نمايد در أعدل راهها بسوى منهج مطلوب كه عبارتست از ثواب وجزاء مرغوب ، وصارف نشود صوارف نخوت وغرور ، وپوشيده نشود بر أو مشتبهات أمور در حالتي كه فايز است بشادى بشارت وراحت نعمت در آسوده ترين خواب وايمنترين وقت . بتحقيق كه گذشته باشد از گذرگاه دنيا در حالتي كه پسنديده است ومقدم داشته باشد توشهء آخرت را در حالتي كه سعيد است ، وشتافته است بعمل خير از ترس خداوندگار ، وسرعت نموده است بكردار خوب در مهلت روزگار ، ورغبت نموده در طلب خشنودى ورضاى پروردگار ، ودر رفته از باطل بجهة خوف از كردگار ، وملاحظه كرده در دنياي خود آخرت خود را ، ونظر كرده در أول امر خود پيش روى خود را . پس كفايت است بهشت از حيثيت عطا وثواب ، وكافيست جهنم از حيثيت عذاب ووبال ، وكافيست خداوند در حالتي كه انتقام كشنده است ويارى كننده ، وكافيست كتاب خدا در حالتي كه حجت آرنده است وخصومت كننده .